Zelfkant, letterlijk zelf afgewerkte rand, beschrijft stof die zo geweven is dat de eigen rand gesloten en afgewerkt is, zonder losse draden die kunnen uitrafelen. De stof wordt geproduceerd op oudere, smalle schietspoel weefgetouwen die een doorlopende inslagdraad heen en weer door de stof weven, waardoor beide randen vanzelf worden afgewerkt tijdens het weven. Dit verschilt van de bredere, snellere weefgetouwen die voor het meeste moderne textiel worden gebruikt en die een rauwe rand achterlaten die apart overlockt moet worden.
In de praktijk zie je zelfkant als een dun, strak geweven streepje langs de buitennaad van de pijp, vaak met een gekleurde draad erin geweven. Omdat de weefgetouwen die deze stof maken trager en smaller zijn, wordt zelfkant denim doorgaans in kleinere oplages geproduceerd en gebruikt door merken die de nadruk leggen op traditionele constructie en zwaardere, duurzame stof. Ze is niet per definitie in elk opzicht beter, maar wel een betrouwbaar teken dat de maker voor een ouder, zorgvuldiger weefproces heeft gekozen.
Als je de omslag van een spijkerbroek omhoog doet en een dun gekleurd lijntje langs de naad ziet, is dat de zelfkant. Voor meer over hoe deze stof gemaakt wordt en hoe ze zich verhoudt tot gewone denim, zie onze gids over zelfkant denim en het onderdeel over raw denim, want de twee gaan vaak samen.
